ΙΣΤΟΡΙΑ - ΓΛΩΣΣΑ

 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ! 

ΟΛΟΦΩΤΗ , ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ 

ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ!

Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε καλύτερο !

Μικρό δώρο για την καινούρια χρονιά :

μια μικρή ομιλία της Μαρίας Ευθυμίου για την διαχρονική δύναμη του Ελληνισμού .

https://www.youtube.com/watch?v=6DsbA9iI4Qw

Α1-Α2 : ΙΣΤΟΡΙΑ

 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ

Διαβάστε πολύ καλά τις παρακάτω σημειώσεις και στείλτε μου τις απορίες σας .

Πολιτική : 

Τι είναι ; Πότε γεννιέται , με ποιους όρους ;  Μπορεί να εφαρμοσθεί και σε άλλους πολιτισμούς ;

 Πολιτική = Οι δραστηριότητες που ταιριάζουν στην Πόλη .

Πόλις  είναι  μια αυτοδιοικούμενη οντότητα όπου οι αποφάσεις λαμβάνονταν με κάποιου είδους συμμετοχή , από κοινού/συλλογική διαχείριση  . Ιδιόμορφο μοντέλο , σπανίως συναντώμενο εκτός Ελληνικού Πολιτισμού .

 Οι Έλληνες είχαν επίγνωση και ήταν περήφανοι για την Ελευθερία που απολάμβαναν στην πόλη τους . 

Έλληνες = Ελεύθεροι ΕΝΩ  Βάρβαροι υπό τυραννία( υπήκοος /υπακούω) . 

Πολιτεύεσθαι = Διαλέγεσθαι .

Πολιτική είναι πεδίο με δυο όρια . Κυμαίνεται μεταξύ του ανταγωνισμού (πόλεμος) και υπακοής (διακυβέρνηση : Λήψη αποφάσεως από κεντρική εξουσία , δημιουργεί υπηκόους , όχι πολίτες ). Για τους Έλληνες η διακυβέρνηση δεν είναι πολιτική , όπως κι ο Πόλεμος δεν είναι Πολιτική .

Θερμοκήπιο της «πόλεως» οι Ιωνικές πόλεις

Κατακερματισμός της εξουσίας : καμιά ομάδα δεν μπορούσε να επιβληθεί στην άλλη (πχ αριστοκράτες (γαιοκτήμονες ) στο άστυ , έμποροι στο λιμάνι-----à Διαλογική σχέση

3 μεγάλες καινοτομίες (επινοήσεις) που διέλυσαν την κοινωνία των γενών και οδήγησαν στην Πόλη

Η μεταλλοτεχνία είναι καινούρια σχέση με την φύση (παρέμβαση στην φύση-μεταλλικά όπλα ) ---à σε αυτοπεποίθηση

Κάθε μεγάλη επινόηση δημιουργεί κραδασμούς στην κοινωνία !

Με τα μέταλλα χειραφέτηση από την φύση (τεχνολογία )--à ανεξαρτησία ---à Για τους αγροτικούς πληθυσμούς η Φύση είναι Μητέρα –Τροφός (Μυθική διάσταση )

Απομυθοποίηση της Φύσης : αντικείμενο αναστοχασμού και περιέργειας προεπιστημονική .

Η γραφή :

Μια από τις μεγαλύτερες καινοτομίες (κοινωνίες χωρίς γραφή – κοινωνίες με γραφή )

Πρόγονος γραφής : σπηλαιογραφίες , εγχάρακτα μοτίβα (κώδικας ).

Συστήματα γραφής έχουμε 4000 π. Χ. (Κοινωνίες λειτουργικώς προ-εγγράμματες )

Τι εννοούμε, όμως, εγγραμματοσύνη ; Η Ελληνική Πόλις πέρασε από την προφορικότητα στην εγγραμματοσύνη .

Ανάγκη απλοποίησης γραφής : Φοίνικες (εξ αιτίας του ναυτικού εμπορίου ) Φωνητική Γραφή .

Μια ιδεογραφική γραφή και μια ηχομιμητική γραφή διαφέρουν ως προς τη δομή : Ιδεογραφική = αναλογική , ηχομιμητική = ψηφιακή (κώδικας με ασυνεχή ψηφία )

Οι Έλληνες πρόσθεσαν φωνήεντα .(Οι σημιτικές γραφές μέχρι σήμερα είναι συμφωνικές )

Το πέρασμα σε μια εγγράμματη κοινωνία αλλάζει τον τρόπο της σκέψης των ανθρώπων .

Στην προφορική επικοινωνία στόχος να υποβάλει κανείς τον συνομιλητή του με τον τρόπο της εκφοράς .(Performance παίζουν ρόλο τα συμπαραδηλωτικά στοιχεία)

Στον γραπτό λόγο αλλάζουν όλα : Αυτό που χάνει σε υποβλητικότητα πρέπει να το αναπληρώσει με πειστικότητα (επιχείρημα ) Αλλάζει ο τρόπος σκέψης . Πέρασμα από την μεταφορική στην εννοιακή (αιτιακή ) σκέψη .(Γέννηση Φιλοσοφίας )

Νόμισμα και χρηματική οικονομία

Ο εκχρηματισμός (παλαιότερα υπήρχε είδος «νομίσματος» δέρμα βοδιού , αλάτι ,κόκκοι κακάου για τους Ατζέκους ,αργότερα μέταλλα κλπ)

Νόμισμα χρησιμοποιούσαν πολλοί πολιτισμοί πριν τους Έλληνες , δεν είχαν όμως περάσει στην εγχρήματη οικονομία (καμία απολύτως εγχρηματισμένη πριν την νεώτερη αστική /καπιταλιστική )- η κοινωνία να συναλλάσσεται με το χρήμα .

Οι Ελληνικές πόλεις από τις πρώτες κοινωνίες που περνούν στον εγχρηματισμό .

Η γενίκευση της εγχρήματης οικονομίας έχει μεγάλη σημασία στον τρόπο σκέψης των ανθρώπων . Το εννοιακό ισοδύναμο οδηγεί κατ ανάγκη στην αφηρημένη σκέψη . Οδηγεί στην εννοιοποίηση -  από το μύθο στον λόγο --à Φιλοσοφία

Συνυφαίνεται με αυτό που λέμε Πολιτική

Δεν μπορεί να υπάρξει τίποτε από τα δυο (Πολιτική και Φιλοσοφία) εκτός Πόλεως

Η Ιστορία της Ελληνικής σκέψης γεννιέται με την Πόλη και τελειώνει με την Πόλη 

Καινούρια αντίληψη για την Φύση .Οι μυθικές Κοσμογονίας θα δώσουν την θέση σε Κοσμολογίες (Η φύση Αντικείμενο –Προσωκρατική Φ )Πόλεις Ιωνίας – Πόλεις Μεγάλης Ελλάδας .

Η έννοια της Δίκης (Δικαιοσύνη) μια πρώτο φιλοσοφική –προπολιτική έννοια ήδη από τους ποιητές (Ησίοδος)- Ο Κρόνος/Χρόνος τρώει τα παιδιά του –μυθική φιγούρα –θα γίνει έννοια

Η εννοιακή σκέψη έχει βαθμό βίας : υπάγει την πολυμορφία σε μια καταναγκασμένη ενότητα . Η έννοια είναι κοφτερό εργαλείο κυριαρχίας πάνω στην Φύση . Μπορεί βέβαια να είναι και φάρμακο για την αρρώστια που η ίδια δημιουργεί . Με την εννοιακή σκέψη αποξένωση από την φύση . Η μυθική σκέψη επιβιώνει στην Τέχνη ! Η Τέχνη είναι ένα είδος θεραπείας που επουλώνει το τραύμα της εννοιακής σκέψης .

Η πολιτική σκέψη γεννήθηκε στην Αθήνα του 5ου αιώνα .Έγινε Δημοκρατία με μια σειρά κυβερνήτες – Νομοθέτες και μια σειρά λαμπρών Τυράννων (μη νόμιμος ηγέτης , δεν ήταν όλοι μισητοί . Από ταξική άποψη εξέφραζαν τα λαϊκά στρώματα .Βίαιος σφετερισμός των αριστοκρατικών δικαιωμάτων .{Βασιλεία , νόμιμο πολίτευμα κληρονομικό ή εκλογή για κάποιο διάστημα (Πολιτεία)}

Ο Σόλωνας αναδασμό γης και σεισάχθεια

Πεισιστρατίδες και Κλεισθένης . Ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του τα έχει καταγράψει.

Μηδικά ---------à Ηγεμονία , πλούτος ,απόγειο πολιτισμικής της λάμψης

Δημοκρατία συμμετοχική ( σε πολύ μεγάλο βαθμό πολιτικό μοντέλο ) και όχι αντιπροσωπευτική . Οι άρχοντες κληρωτοί . Δεν υπήρχαν επαγγελματίες πολιτικοί.

Το σώμα των Πολιτών : Οι ελεύθεροι άντρες . Βασική διάκριση ο οίκος και ο δήμος .Ο οίκος είναι προπολιτική μορφή ζωής .Εκπροσωπείται από τον αρχηγό της οικογένειας .

Πολίτες δεν ήταν οι μέτοικοι  και ορισμένοι χειρώνακτες , οι γυναίκες και τα παιδιά .

Ανάμεσα στους Περσικούς και στον Πελοποννησιακό είναι η ακμή της Αθήνας .

Β1-Β2 : ΙΣΤΟΡΙΑ

 

ΤΟ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟ ΤΟΥ 1081 

Ανατρέξτε στην περσινή ανάλυση και κάντε την άσκηση .

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/05/1-2-9-1081-httpphotodentro.html

ΟΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ 

Ανατρέξτε στην περσινή ανάρτηση και δείτε τις ασκήσεις .

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/05/1-2-8-1056-1185-11-12-httpsel.html

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 ΣΤΗΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΔΥΣΗ 

Ξαναδείτε το μάθημα :

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/05/1-2-10-1997.html

ΤΕΧΝΗ ΣΤΗ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΔΥΣΗ

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/06/blog-post_4.html

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/06/blog-post_6.html

Μουσικά όργανα του Μεσαίωνα

<iframe src="https://learningapps.org/watch?app=2591953" style="border:0px;width:100%;height:500px" webkitallowfullscreen="true" mozallowfullscreen="true"></iframe>

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ

https://anoikeiosi.blogspot.com/2020/06/blog-post.html

Α1-Α2 : ΙΣΤΟΡΙΑ

 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΠΗΓΕΣ 

ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΕΙΣ

http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/9609

Πηγαίνετε στην ιστοσελίδα που σας παραθέτω και δείτε την άσκηση .Αποτελείται από 4 πηγές ( πατήστε πάνω για να εμφανισθεί το κείμενο ) πάνω στις οποίες θέτει 5 ερωτήσεις (δραστηριότητες ). Στείλτε μου , σιγά - σιγά τις απαντήσεις σε google docs όπως κάνουμε πάντα . Μην ξεχνάτε να γράφετε την εκφώνηση κάθε φορά πριν την απάντηση .

Ιστορικές πηγές και βασικές αρχές σχολιασμού τους :

• Ως γνωστόν, οι ιστορικές πηγές είναι απολύτως αναγκαίες για τη μελέτη του παρελθόντος, «Χωρίς πηγές, δηλαδή ντοκουμέντα, δεν υπάρχει ιστορία». Μ’ άλλα λόγια, ο ιστορικός δεν μπορεί να αφηγείται «αυθαίρετα», με τη φαντασία του, ένα ιστορικό γεγονός. Ειδικότερα για τα πανεπιστημιακού επιπέδου μαθήματα –ιδίως στα Τμήματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας- η χρήση και ο επαρκής σχολιασμός των πηγών, τόσο στη διάρκεια των παραδόσεων όσο και στις εξετάσεις, είναι κάτι το πολύ βασικό και αυτονόητο.

 • Ως προς το χρόνο που συντάχθηκαν, οι ιστορικές πηγές διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: α. σε πρωτογενείς πηγές. Είναι οι πηγές που γράφτηκαν τη στιγμή που έγινε ένα γεγονός από αυτόπτες μάρτυρες ή τουλάχιστον από συγχρόνους του γεγονότος (αφηγήσεις γεγονότων, διπλωματικά έγγραφα, αρχειακές πηγές, επίσημοι λόγοι ή διακηρύξεις, άρθρα εφημερίδων, πίνακες εμπορίου κλπ.). Γι’ αυτό το λόγο, οι πρωτογενείς πηγές είναι οι πιο σημαντικές για την προσέγγιση και ανασύνθεση του παρελθόντος, β. σε δευτερογενείς πηγές. Είναι όλες οι αναφορές σε ένα γεγονός αρκετά ή πολύ μετά το γεγονός για το οποίο μιλούν.