ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ : 

ΕΚΘΕΣΗ 

Διερεύνηση του θέματος .

Αίτια :

Μην μπερδεύουμε τα πραγματικά αίτια με τα αποτελέσματά τους ! 

π.χ.

Το υπερφορτωμένο πρόγραμμα λόγω Πανελλαδικών , οι απίστευτες "δραστηριότητες" δεν είναι το κύριο αίτιο (κι ας είναι αυτό που ξέρουμε) είναι το αποτέλεσμα μιας νοοτροπίας .

Ποιας ; Αυτό πρέπει να διερευνήσουμε !

Μπορουμε να ξεκινήσουμε με το απλό ερώτημα ,αν πάντα ήταν έτσι . Αν πάντα οι άνθρωποι λαχταρούσαν τον ελεύθερο χρόνο (υπήρχε αυτή η έκφραση ;) π.χ. οι παπούδες μας (κυρίως οι προπαπούδες σας) αναζητούσαν με τέτοια λαχτάρα τον ελεύθερο χρόνο ; 

Στον αγροτικό κόσμο υπήρχε αυτή η έννοια ;

Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση του θέματος κάνει ο Μαρξ μιλώντας για την αλλοτρίωση του άνθρώπου μετά την Βιομηχανική Επανάσταση μέσα στο σύστημα του Καπιταλισμού .

Ο άνθρωπος στα εργοστάσια έχασε την επαφή του με το προϊόν της δουλειάς του , έτσι έχασε την χαρά της δημιουργίας , της προσφοράς , της κοινωνικής επαφής (αν δεν καταλαβαίνετ κάτι από αυτά , ρωτήστε με .Τα είχαμε πει όταν κάναμε το αντίστοιχο μάθημα )

Το μόνο χειροπιαστό αποτέλεσμα που του έμεινε είναι η χρηματική ανταμοιβή . Έτσι σύντομα ταυτίστηκε η εργασία μόνο με την αμοιβή .

Χωρίς τις άλλες ικανοποιήσεις ο άνθρωπος αισθάνεται απίστευτο το βάρος της εργασίας του (δεν αντέχεται !) Η κατάσταση αυτή τον οδηγεί να νοιώσει ότι μόνο μια ανάσα υπάρχει στην ζωή του : αυτή του ελεύθερου χρόνου που τον κατασκευάζει ως έννοια και τον εξιδανικεύει .

Συγχρόνως το αξιακό σύστημα του Καπιταλισμού μας οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη ανάγκη για κέρδος και για κατανάλωση αφού ορίζουμε πια τον εαυτό μας ως πλάσματα του "έχειν"( "καταναλώνω ,άρα υπάρχω ", για να παραφράσουμε την γνωστή θέση του Ντεκάρτ "σκέφτομαι άρα υπάρχω" ! ).Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο δρόμος δεν έχει τέλος και μας αφήνει πάντα το αίσθημα του ανικανοποίητου . Αυτό μας οδηγεί σε αναζήτηση όλο και περισσότερης δουλειάς για καλύτερες απολαβές. Επόμενο είναι υπό αυτές τις συνθήκες , τσακισμένοι , να αναζητούμε εναγωνίως τον "ελεύθερο χρόνο" ο οποίος όλο και συρρικνώνεται στην ζωή μας .

Αυτό που δεν αντιλαμβανόμαστε είναι ότι αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία δεν θα μπορέσουμε να βγούμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο .

Αντιμετώπιση :

(εφ όσον τα αίτια είναι βαθιά , εσωτερικοί θα πρέπει να είναι και η αλλαγή που θα κάνουμε )

Να δούμε την ζωή μας και τον εαυτό μας "αλλιώς" .

Να εισαγάγουμε στο αξιακό μας σύστημα την χαρά της δημιουργικότητας (κι όχι της παραγωγικότητας ,είναι τελείως άλλο πράγμα )

την χαρά της κοινωνικής επαφής με τον συνάθρωπο μέσα στην εργασία και μέσω της εργασίας!

την χαρά της προσφοράς (  μέσα από όλα τα επαγγέλματα μπορείς να προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο και να το νοίωσεις )

Με αυτό τον τρόπο  θα νοιώθουμε μεγαλύτερη ικανοποίηση και δεν θα κυνηγάμε να καλύψουμε το τεράστιο κενό μέσα μας μόνο με τις "απολαβές" οι οποίες ποτέ δεν θα μας φαίνονται ανάλογες του κόπου μας .

Το αποτέλεσμα θα είναι ότι με έναν "μαγικό " τρόπο ο χρόνος που θα αφιερώνουμε στην εργασία μας δεν θα μας είναι πια τόσο πιεστικός , αφ ενός γιατί θα τον ορίζουμε (δουλεύω όσο μπορώ , διαλέγω επάγγελμα που δεν με τσακίζει , επιτρέπω στον εαυτό μου να παίρνει ανάσες , αλλά συγχρόνως παίρνω ικανοποίηση κατευθείαν από αυτό που κάνω , γεγονός που δεν με κάνει να βλέπω την εργασία μου ,ως απίστευτο βάρος , αναγκαίο κακό κλπ .

Στον χώρο του σχολείου αυτό ισχύει απολύτως :

Αν μάθουμε στο παιδί την αγάπη για την γνώση και την χαρά που προκύπτει από αυτήν , δεν θα βλέπει το διάβασμά του σαν κάτι βασανιστικά ανιαρό του οποίου το μόνο αντίτιμο είναι ο βαθμός ή η επιτυχία σε εξετάσεις . Έτσι και θα παίρνει ικανοποίηση ,άρα δεν θα τσακίζεται ψυχικά ,όταν διαβάζει , αλλά και θα ξέρει που να σταματήσει εφόσον ο βαθμός και η επιτυχία δεν θα είναι οι μόνοι του στόχοι .

Σε δύσκολες εποχές οικονομικής κρίσης και ανεργίας  πάλι ισχύουν όσα είπαμε παραπάνω .Ίσως ακόμα περισσότερο να ορίσουμε τι θεωρούμε απαραίτητο στην ζωή μας .Το να δεχτούμε να έχουμε λιγότερα και να μην ταυτίζουμε την επιτυχία μας στην ζωή με την αγοραστική μας ικανότητα είναι πάρα πολύ σημαντικό για την ψυχική μας ισορροπία και την προσωπική μας ευτυχία ( πάντα στο μέτρο του δυνατού ).

 

 

 

 ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΘΕΜΑ 

ΤΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ .

 

«Τη πρώτη νύχτα πλησιάζουνε

και κλέβουν ένα λουλούδι

από τον κήπο μας

και δε λέμε τίποτα….

 

Τη δεύτερη νύχτα δε κρύβονται πλέον

περπατούνε στα λουλούδια,

σκοτώνουν το σκυλί μας

και δε λέμε τίποτα.

 

Ώσπου μια μέρα

-την πιο διάφανη απ’ όλες-μπαίνουν άνετα στο σπίτι μας

ληστεύουν το φεγγάρι μας

γιατί ξέρουνε το φόβο μας

που πνίγει τη φωνή στο λαιμό μας.

 

Να παρουσιάσετε το βασικό, κατά τη γνώμη σας,  ερώτημα που υποβάλλει το ποίημα, στηρίζοντας την θέση σας σε τρία σημεία του κειμένου. Να το σχολιάσετε σε 150-200 λέξεις

Πριν απαντήσω , πρέπει να πω ότι στην ανάλυση κειμένου μπορεί κανείς να κινηθεί με διαφορετικό τρόπο και ως εκ τούτου πμορούν να υπάρξουν διαφορετικές σωστές απαντήσεις . 
Το σημαντικό είναι η μέθοδος που χρησιμοποιούμε για την ανάλυση .


Η απάντηση έχει τρία μέρη :

1) το ερώτημα : 

Γιατί οι άνθρωποι  δεν αντιδρούν , όταν καταπατώνται τα δικαιώματά τους ;


2) Για να απαντηθεί οτιδήποτε με βάση το κείμενο χρειάζεται ανάλυση .
Η ανάλυση ξεκινάει πάντα με την πολύ προσεκτική παρατήρηση .
Ξεκινάμε από "κλειδιά " του κειμένου , τους περίφημους "κειμενικούς δείκτες . 

Συνήθως ξεκινάμε από επαναλήψεις (όλων των ειδών ) , μεταφορές /παρομοιώσεις , αντιθέσεις .

Μπορούμε να παρτηρήσουμε τα ρήματα ( τα πρόσωπα , τους χρόνους τους , την φωνή τους ) αν έχουν κάτι να μας πουν .

Την παρουσία/απουσία επιθέτων .

Αφού "καταγράψουμε " (στο μυαλό μας ή στο πρόχειρο ) τις παρατηρήσεις μας , αποφασίζουμε ποια είναι , κατά την γνώμη μας , τα τρια σημεία (εδώ στην συγκεκριμένη άσκηση ) που στηρίζουν (απεικονίζουν) το ερώτημα και δείχνουμε πως λειτουργούν μέσα στο κείμενο .

Εγώ διάλεξα τα εξής :

1.Μερική επανάληψη

και δε λέμε τίποτα…

και δε λέμε τίποτα.

Στην μια περίπτωση με αποσιωποιητικά - κάτι συνεχίζεται , κάτι περιμένουμε , στην δεύτερη περίπτωση με τελεία - τελεσίδικη κατάσταση . Δεν περιμένουμε πια τίποτα , κάτι έχει τελειώσει .

2. Νοηματική επανάληψη:

που πνίγει τη φωνή στο λαιμό μας.

Ο στίχος αυτός κάνει νοηματική επανάληψη με τους δύο προηγούμενους χρησιμοποιώντας και μεταφορικό λόγο (ο φόβος πνίγει την φωνή / σαν να λέμε ο φόβος= δολοφόνος )

Οι  επαναλήψεις  αυτές (μερική και νοηματική , απλώνονται σε τρεις στίχους)  τοποθετούνται στον τελευταίο στίχο της κάθε στροφής . 

Άρα ενδυναμώνεται και τονίζεται το νόημά τους με πολλους τρόπους . Είναι εμφανές ότι πρόκειται για το ισχυρότερο σημείο του ποιήματος το οποίο ως θέση , δημιουργεί εύλογα το ερώτημα : Γιατί συμβαίνει αυτό ;

3) Νοηματική επανάληψη ( η έννοια της κλοπής , της καταπάτησης , της βίας  )

 και κλέβουν ένα λουλούδι

περπατούνε στα λουλούδια,

σκοτώνουν το σκυλί μας

ληστεύουν το φεγγάρι μας

Σαφής η συμβολική σημασία του λουλουδιού ( ομορφιά , αγνότητα , μη χρηστικότητα) , του σκυλιού ( πιστότητα , σχέσεις , στήριξη ) και του φεγγαριού (όνειρα) . Η έμφαση που επιτυγχάνεται με αυτή την  νοηματική επανάληψη δυναμώνει περισσότερο με την κλιμάκωση που δημιουργείται (από την γη στον ουρανό / όλος ο κόσμος μας ) αλλά και από την επιλογή των ρημάτων ( κλέβουν , περπατούνε- με την έννοια τσαλαπατούνε, σκοτώνουν , ληστεύουν ) .Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι τοποθετεί υψηλότερα στην κλίμακα το ληστεύουν από το σκοτώνουν . Το ληστεύουν έχει την έννοια της ιδιοποίησης ( το δικό μας το κάνουν δικό τους ) που μαζί με το φεγγάρι / όνειρα δημιουργούν πολύ έντονα την ατμόσφαιρα / εικόνα  της καταστροφής . Αυτή τόσο έντονη αίσθηση δημιουργεί με την σειρά της , πάλι , το ερώτημα : Γιατί γίνεται αυτό κι εμείς γιατί δεν αντιδρούμε .

( Σας δίνω και άλλα στοιχεία για εξάσκηση )

4. Νοηματική επανάληψη / κλιμάκωση :

 

 ΔΙΟΡΘΩΣΗ  ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ 

ΓΙΑ  ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΩΣ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ

 

Που οφείλονται τα λάθη σας :

1)Διαβάζετε βιαστικά τα κείμενα , χωρίς να προσπαθήσετε να τα κατανοήσετε και μάλιστα να επικεντρωθείτε σε ότι καινούριο για σας λένε . Αντίθετα προσπαθείτε να θυμηθείτε και να «φανταστείτε» τι λένε .

2)Το ίδιο κάνετε και με τις εκφωνήσεις των ασκήσεων .

3) Έχετε μάθει κάποια «θεωρία» Λογοτεχνίας την οποίαν δεν εφαρμόζετε πάνω στο κείμενο που σας δίνεται και ανάλογα με το τι σας ζητάει η άσκηση αλλά την «πετάτε» στην απάντησή σας . Χρησιμοποιείτε όρους . όπως «αμεσότητα , ζωντάνια , παραστατικότητα , ρεαλισμός …» χωρίς να γνωρίζετε καλά τι σημαίνουν.

4) Όταν σας λένε να δείξετε , ξεχνάτε ότι αυτό σημαίνει να αποδείξετε και απλώς παραθέτετε αποσπάσματα του κειμένου στην απάντησή σας .

5) Η νοηματική απόδοση ή ακόμα χειρότερα η παράφραση του κειμένου δεν είναι ερμηνεία !

6) Μην γράφετε ξανά και ξανά τα ίδια, αναμασώντας τα,  στην προσπάθειά σας να γεμίσετε σελίδες . Μ αυτόν τον τρόπο το κείμενο σας γίνεται πολύ κουραστικό και χάνονται οι , τυχόν , σωστές σκέψεις σας που υπάρχουν μέσα .

7) Ξεχνάτε ότι μαθαίνει κανείς να γράφει , γράφοντας ! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος .

Και μην ξεχνάτε ότι μαθαίνοντας «κόλπα» για να τα βγάλουμε πέρα, καταστρέφουμε την σκέψη μας και δεν θα έχουμε αποτέλεσμα .

Αν θελήσετε να συνεργαστείτε , προλαβαίνετε ακόμα !

 

Θέμα Α

Περίληψη

Η περίληψη είναι ένα κανονικό κείμενο με όλα τα βασικά χαρακτηριστικά ενός κειμένου ( δομή , συνοχή -συνεκτικότητα , οικονομία /λέω όσα χρειάζονται και αυτά που λέω χρειάζονται !) που ανταποκρίνεται ως νόημα στο αρχικό . Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να αναφέρουμε όσες νοηματικές μονάδες υπάρχουν στο αρχικό αλλά να τους δώσουμε την ίδια βαρύτητα ! Πρέπει να μπορεί κανείς να διαβάσει την περίληψη αντί του πρωτοτύπου και να καταλάβει τα ίδια πράγματα .

Στο συγκεκριμένο κείμενο εντυπωσιαστήκατε πολύ από την αναφορά στην τεχνολογία και ατ "γκατζετ" και δώσατε μεγαλύτερη σημασία εις βάρος άλλων ουσιαστικών σημείων του κειμένου .

Η παρατακτική σύνδεση (επίσης , παράλληλα , επιπροσθέτως , ακόμα κλπ ) και η χρονική (αρχικά , ύστερα , τελικά ) δεν εξυπηρετούν στην απόδοση επιχειρηματολογικού λόγου . Αυτό δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται η χρήση τους σε κάποια σημεία , αλλά ότι η κατά κόρον χρήση που τους κάνετε είναι προβληματική .

Το να λέτε στην περίληψη " αναφέρει τα λόγια του Α " χωρίς να λέτε κάτι για το περιεχόμενο αυτών των λόγων ή για τον ρόλο που παίζει αυτή η αναφορά , είναι επίσης προβληματικό . 

Να αποφεύγετε τα λόγια του αρχικού κειμένου , όσο μπορείτε . Αυτά «τα δαιμόνια γκάτζετ που δημιουργούν μπαράζ» έκαναν πολύ κακό στην περίληψή σας .

Επίσης δεν χρειάζεται να μεταφέρετε τις ποιητικές εκφράσεις του αρχικού κειμένου ( π,χ, ο ήχος της σιωπής).

Μετφέρουμε σε ένα δικό μας κείμενο την ουσία του αρχικού κειμένου .

 

Θέμα Β

2) Τα τρία σημεία , δεν θα είναι απλώς η παράθεση των σημείων αλλά η ανάλυση τους ώστε να φανεί το πως στηρίζουν την συγκεκριμένη άποψη . (Η μέθοδος που θα ακολουθήσετε είναι αυτή που χρησιμοποιούμε στην ανάλυση του λογοτεχνικού κειμένου )

Η συγκεκριμένη άποψη είναι η καταγγελία της δικτατορίας . Γιατί το α πληθ . στηρίζει κάτι τέτοιο ( ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ) ;

Πρέπει να σκέφτεστε για το συγκεκριμένο ερώτημα ,στο συγκεκριμένο κείμενο , τι χρειάζεται . Ποιοι οι κειμενικοί δείκτες (λέξεις , φρασεις , επιλογες , αποκλίσεις , συνδυασμοί ) δημιουργούν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα .

3) Δεν αρκεί να αναφερθείτε στα λόγια που παρατίθενται . Πρέπει να βρείτε τι στηρίζει τι και πως το κάνει .(Το "πως" αναφέρεται στον ρόλο που παίζει κάτι μέσα στο κείμενο . Ο ρόλος αναδεικνύεται με την ανάλυση )

Όταν θεωρείτε ότι μια επιλογή του συγγραφέα έχει ως αποτέλεσμα να ευαισθητοποιήσει τους αναγνώστες , πρέπει να πείτε ως προς τι τους ευαισθητοποιεί και να δείξετε και τον τρόπο που το κάνει .

Συχνό γλωσσικό λάθος που κάνατε :

η συγγραφέας - η συγγραφεύς αλλά γενική της συγγραφέως !

εναντίον της    αλλά  ενάντια στην 

4 )Μετατροπή σε Πλάγιο Λόγο και σχολιασμός 

Πολύ σημαντικός ό χρόνος στον οποίον θα βάλουμε το ρήμα εξάρτησης ( Ο Σ. λέει ότι , Ο Σ. έλεγε  ότι , Ο Σ είπε ότι ) αλλάζει τους χρόνους του κειμένου κατά την μετατροπή .

" πως μου είναι αδιάφορη η πολιτική ζωή μου " πως του ήταν αδιάφορη η πολιτική ζωή των Ελλήνων " (το απλό "τους" που θα μπορούσε να μπει είναι ασαφές σ εκείνο το σημείο .

Όσον αφορά τον σχολιασμό , δεν αρκεί να γράψετε , εν είδει ποιήματος , την θεωρία . Αν ήθελαν την θεωρία ,θα σας έκαναν θεωρητική ερώτηση ,όχι πάνω σε κείμενο . Έχοντας την θεωρία στου νου σας θα δείτε στην συγκεκριμένη περίπτωση , τι ισχύει από αυτά και θα δώσετε παραδείγματα , μέσα από τα κείμενα ( το αρχικό και το πλαγιασμένο )

Μην μπλέκετε τις έννοιες :

Το αντίθετο της αμεσότητας είναι η αποστασιοποίηση (όχι το γενικό που αντίθετό του έχει το ειδικό )

Άλλο σημαίνει παρατηρώ κι άλλο συμπεραίνω .Να χρησιμοποιούμε τις λέξεις με το όνομά τους .

Η παραστατικότητα και η ζωντάνια δημιουργούν αμεσότητα και η αμεσότητα  - βεβαίως - εμπλοκή , όχι πειστικότητα . Τα κατ εξοχήν επιχειρηματολογικά κείμενα (επιστημονικά ) δεν είναι γραμμένα σε ευθύ λόγο ,ούτε στοχεύουν σε ζωντάνια και παραστατικότητα αλλά είναι πολύ πειστικά .

Το συγκεκριμένο κείμενο αποδυναμώνεται κατά τον πλαγιασμό επειδή είναι ένα κείμενο που εκφράζει προσωπική θέση και που γραφτηκε για ραδιοφωνική ομιλία (δηλαδή είναι ένα κείμενο προσχεδιασμένου προφορικού λόγου ).Επομένως στο συνεχές μεταξύ γραπτού και προφορικού λ΄γου είναι αρκετά κοντα στον προφορικό . Ο ευθύς λόγος είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά του προφορικού λόγου άρα με τον πλαγιασμό χάνεται ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του κειμένου .

5) Για να δείξετε πως συνδέεται ο τίτλος με το κείμενο , πρέπει πρώτα να αναλύσετε τον τίτλο (το έχουμε κάνει πολλές φορές ). Έτσι θα μπορέσετε να βρείτε με ποια σημεία του κειμένου συνδέεται. 

π.χ. Ο τίτλος δεν παραπέμπει στην έλλειψη σιωπής αλλά στην μεγάλη αξία (πολύτιμος ήχος) της σιωπής ! Δεν μπορούμε να κάνουμε αναλύσεις "στο περίπου "

Θέμα Γ

Τρία σημεία του κειμένου που να στηρίζουν την άποψή σας .

Όταν λέει σημεία ( ιδίως στο Γ θέμα ,αλλά η γνώμη μου είναι να το κάνετε πάντα ) θα αναφέρεστε σε κειμενικούς δείκτες , δεν θα παραθέτετε απλώς αποσπάσματα .Αυτή η παράθεση οδηγεί σε επιφανειακή νοηματική ανάλυση .

Όταν αναφέρεστε σε επαναλήψεις (ιδίως αν δεν είναι ολικές ) θα τις αντιγράψετε όλες και θα πείτε και το είδος τους .

Όταν λέτε ότι κάτι λειτουργεί ως σύμβολο , θα πείτε τί συμβολίζει .

Όταν αναφέρεστε σε μεταφορά ή παρομοίωση ,θα δείξετε τα δύο μέρη της για να μπορέσετε να αναφερθείτε σωστά στην λειτουργία της .

Να αποφεύγετε την αναφορά σε πολύ μεγάλα τμήματα του κειμένου , είναι σαν να γενικολογείτε . Εστιάστε σε μικρότερες μονάδες από τις οποίες αποτελούνται τα μεγάλα τμήματα .(π.χ. Η αναφορά σας σε όλη την στροφή δεν εξυπηρετεί πολύ .Καλύτερα να εστιάσετε στην επανάληψη, στην μεταφορά ,στην δημιουργία συμβόλων από τα οποία αποτελείται η εικόνα .)

 

 

Θέμα Δ

Προσφώνηση : Προσέχουμε πού μας λέει η εκφώνηση του θέματος ότι απευθυνόμαστε . Όταν πρόκειται για συνέδριο "Αγαπητοί Σύνεδροι " είναι μια αποδεκτή προσφώνηση . Επίσης « Αγαπητοί Ακροατές» είναι πάντα αποδεκτό .

Λάθη : Συμμαθητές  ( Η ΟΥΝΕΣΚΟ είναι διεθνής οργανισμός νέων !)

Παρευρισκόμενοι ( !) Σας το έχω ξαναπεί .ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ τέτοια προσφώνηση . Οι προσφωνήσεις εκφράζουν την ιδιότητα με την οποία κάποιοι συμμετέχουν σε μια ομιλία .Το ότι παρευρίσκονται είναι κατάσταση , δεν είναι ιδιότητα .

Προσκεκλημένοι ( ο όρος χρησιμοποιείται σε συγκεντρώσεις εορταστικές , όπου η μόνη ιδιότητα είναι ότι προσκλήθηκαν . Στο συνέδριο είναι άλλη η διαδικασία :συμμετέχουν σε εργασίες πάνω σε κάποιο συγκεκριμένο θέμα )

Συνομήλικοι (δεν αποτελεί ιδιότητα που τους επιτρέπει την πρόσβαση στο συνέδριο )

Συνομιλητές ( δεν συνομιλούν , δεν γίνεται διάλογος ή κουβέντα )

Λάθη συνοχής :

Η λέξη "τέλος " ως συνδετική , έχει νόημα μόνο όταν έχει προηγηθεί κατάλογος ιδεών ή απόψεων ή καταστάσεων . Δεν μπορεί να λέτε δυο πράγματα (ή καμιά φορά και ένα ) και να λέτε "τέλος" 

Η λέξη "αρχικά " θέλει προσοχή στην χρήση της .Όταν ξεκινάμε πρόταση με το "αρχικά " περιμένουμε ότι "στην συνέχεια " κάτι θα αλλάξει .

Κατ΄αρχάς : πρώτα -πρώτα (αυτό θέλετε να πείτε όταν λέτε ¨αρχικά")

Κατ αρχήν : Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις μου ! ( Καταρχήν πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος για την Ελευθερία )

Αν πείτε : "Αρχικά πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος για την Ελευθερία" , είναι σαν να λέτε ότι στην συνέχεια αυτό θα αλλάξει .

Εξαρχής : από την αρχή .

Επειδή , έχω παρατηρήσει ότι σε όλους , έχει δημιουργηθεί η κακή συνήθεια να χρησιμοποιείτε λάθος το αρχικά και δυσκολεύεστε να διορθωθείτε , καλύτερα , πάψετε να το χρησιμοποιείτε !

"όπως προανέφερα " Αυτή η φράση έχει νόημα ,σε ένα μεγάλο κείμενο , όπου ο ομιλητής υπενθυμίζει στους ακροατές κάτι που είχε πει πολύ πιο πριν και ενδέχεται να το έχουν ξεχάσει .Δεν χρησιμοποιείται τρεις γραμμές πιο κάτω από αυτό στο οποίο αναφερόμαστε .

"πιο συγκεκριμένα " : Η φράση αυτή χρησιμοποιείται αν πράγματι από κάτι πιο γενικό που ειπώθηκε προχωράτε σε κάτι πιο συγκεκριμένο , εστιάζετε κάπου . Έχω παρατηρήσει ότι την χρησιμοποιείτε συχνά χωρίς νόημα.

«κατά τη γνώμη μου , πιστεύω» : συχνό λάθος .Και οι δυο φράσεις σημαίνουν το ίδιο και γι αυτό δεν χρειάζεται να τις βάζετε μαζί .

 

Λάθη επί του περιεχομένου :

Πολλοί αντικατέστησαν τον πολιτικό αυταρχισμό με τα αυταρχικά καθεστώτα (δικτατορίες). Δεν είναι το ίδιο ! Πολιτικές αυταρχισμού συναντάμε και σε δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις . Έτσι ξέφυγαν από το θέμα και μίλησαν για επαναστάσεις ολόκληρου του λαού εναντίον των δικτατόρων . Δεν ήταν αυτό το θέμα . 

Κάποιοι έγραψαν έκθεση για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον οποιονδήποτε .Θα μπορούσε να είναι το θέμα αυτό ,αλλά δεν ήταν . 

Το θέμα είναι πολιτικό δεν είναι ψυχολογικό !

Κάποιοι έγραψαν έκθεση για τις" Μορφές καταστρατήγησης ελευθεριών " .Αυτό ήταν το θέμα του συνεδρίου , όχι της ομιλίας .

Ερωτήσεις (ενδεικτικά) που μας δημιουργεί το θέμα :

( Η απάντησή τους ή καλύτερα η διερεύνηση τους , θα σας οδηγήσει λίγο βαθύτερα για να υπάρξει ανάπτυξη του θέματος και να μην επαναλαμβάνετε τα ίδια )

 Πολιτικός αυταρχισμός : Τι είναι ;

Μπορεί να φέρει η σιωπή αποτέλεσμα ή ο λόγος ;

Σε ποιες περιπτώσεις η σιωπή είναι χρυσός ; Γιατί αυτό δεν ισχύει στην πολιτική ζωή ; (Τι είναι η Πολιτική ζωή ; Ενδιαφέρον για τα κοινά – επικοινωνία ) Γιατί ο κόσμος επιλέγει να μην μιλά ; ( φόβος –αδιαφορία για τα κοινά/ ατομισμός ) . Ποια είναι η δύναμη του λόγου ; ( συνειδητοποίηση , καταγγελία , συσπείρωση κόσμου - Λόγος/Λογική  ) . Γιατί η εξουσία , όσο μπορεί , φιμώνει τους πολίτες ; Γιατί προσπαθεί να κάνει ώστε να ακουστούν άλλες φωνές – υπέρ αυτής – δυνατότερα ;

Βασική προϋπόθεση να έχουμε λόγο , δηλαδή να έχουμε άποψη και δυνατότητα έκφρασης , που σημαίνει να έχουμε σκέψη .

Και γνώση ! Να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στον τόπο μας… Χρειάζεται πολιτική συνείδηση .

Άραγε ξέρουμε τι συμβαίνει στον τόπο μας  ;

 

 

 

 

 

 

 

Γ2 : ΓΛΩΣΣΑ

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ;

Τι μας μαθαίνει η Ιστορία ;

Πως την  " χρησιμοποιούμε " ;

1) Στην υπηρεσία του Εθνισμου - Εθνικισμού

 ( Έτσι συνέβη στα Εθνικά Κράτη κατά τα τέλη του 19ου αιώνα ) : 

Εθνοκέντρισμός ,  Άγνοια της ιστορίας των άλλων λαών , κυρίως  των όμορρων ! 

"Αγιοποίηση" του δικού μας έθνους - "Δαιμονοποίηση " των άλλων . Μανιχαϊσμός 

2)Στην υπηρεσία της προσέγγισης των λαών :

Γνώση της Ιστορίας και των άλλων λαών κυρίως των γειτόνων) . Γνώση του Πολιτισμού τους .Καλλιέργεια σεβασμού για τους Πολιτισμού (συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει ανώτερος και κατώτερος Πολιτισμός )

Συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ποι λαοί προοδεύουν παίρνοντας στοιχεία ό ένας από τον άλλον .

Επικεντρωνόμαστε σε όσα μας ενώνουν και όχι σε όσα μας χωρίζουν (π.χ. Τέχνη , Επιστήμη και  όχι πόλεμοι )